อวกาศ

  • Views 20943

ในตรอกเล็กๆแห่งหนึ่งในเมืองหลวง เด็กน้อยคนหนึ่งผู้ซึ่งตั้งแต่จำความได้ก็สนใจอวกาศมาตั้งแต่เล็ก เขาชื่อว่าผักกาด ผักกาดเป็นคนอยากรู้อยากเห็นในสิ่งต่างๆ เขาหลงใหลอวกาศตั้งแต่พ่อของเขาสอนเขาให้รู้จักอวกาศ ผักกาดมีความฝันว่าสักวันเขาจะสามารถส่งอุปกรณ์สำรวจอวกาศออกไปสำรวจสิ่งต่างๆนอกโลกได้

ผักกาดเรียนรู้เรื่องอวกาศมาเรื่อยๆ เขาจดจำเรื่องราวเกี่ยวกับอวกาศผ่านการบอกเล่าของหลายๆคน ตั้งแต่เพื่อนชองเขา ลุงที่จบป.4 และผู้คนหลายอาชีพ ทุกคนพยายามบอกเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับอวกาศที่เขารู้แก่ผักกาด

แม้ความฝันของผักกาดจะเป็นไปได้ยากเย็น แต่ระหว่างเวลาที่เรียนรู้เรื่องอวกาศนั้น ผักกาดและทุกคนต่างเต็มไปด้วยความสุขสนุกสนาน

เมื่อผักกาดเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ผักกาดและเพื่อนของเขาก็พร้อมแล้วที่จะส่งอุปกรณ์ชิ้นแรกออกไปยังอวกาศจริงๆผ่านการจัดส่งทางอวกาศของบริษัทแห่งหนึ่งซึ่งเป็นที่นิยมในขณะนั้น

ผักกาดสามารถส่งพัสดุเล็กๆในรูปทรงลูกบาศก์ออกไปบนอวกาศ และสิ่งที่พวกผักกาดเลือกที่จะส่งก็คือ กล่องทรงลูกบาศก์ที่มีป้ายไฟเป็นข้อความภาษาต่างๆ

แล้ววันที่กล่องลูกบาศก์ของผักกาดจะเดินทางไปบนอวกาศก็มาถึง ภาพการถ่ายทอดสดการส่งจรวดออกอากาศไปทั่วโลก กล่องลูกบาศก์ของผักกาดที่บรรจุไว้ภายในกำลังทะยานขึ้นไปบนฟ้า

เวลาผ่านไปสักพักใหญ่ เสียงผู้ประกาศก็กล่าวต่อทุกคนที่รับชมการออกอากาศว่า

“พวกเราได้มาถึงวงโคจรที่กำหนดไว้แล้ว”

สิ้นเสียงประกาศ พัสดุอวกาศก็ได้รับการปล่อยออกจากยาน ป้ายไฟกระพริบๆเป็นข้อความภาษาไทยกำลังลอยสู่วงโคจรของโลก และมันจะอยู่อย่างนั้นก่อนที่จะถูกแรงโน้มถ่วงดึงมันลงสู่ชั้นบรรยากาศภายในเวลาไม่กี่เดือนข้างหน้า ป้ายไฟของผักกาดและเพื่อนกระพริบอย่างรวดเร็ว ราวกับดีใจที่มันมาถึงยังจุดหมายที่วางไว้

มันขึ้นข้อความภาษาไทยตลอดเวลาว่า “พวกเรามาถึงแล้ว ยินดีกับทุกคนบนโลก”